Een beetje een nachtmerrie & Powerplay – Marisa Rappard & Theo Tomson

Marisa Rappard:

Ze tekent landschappen met duivels, skeletten, olifanten in optocht. Poetin met een religieus gewaad aan. Een hoofd dat een mensje uitkotst. De dood die je surfend over de golven te grazen neemt. Een jongen die op een paard door een roze landschap rijdt. HUP: Marisa Rappard is een totaalbeleving. Referentiekader is die tijdloze ruimte, die overal is: in oude kunst, in het nieuws, op internet, in onze eigen ogen. Het absurde, het half-abstracte en het hele concrete staan naast elkaar. Tegelijk, zonder begin, zonder eind.

Theo Tomson:

Hij belde drie keer op met twijfels.Twee vragen: Heb ik wel genoeg tijd? En: Waarom maak ik wat ik maak? Deze vragen vormen de kracht van Tomsons werkwijze. HUP: Theo Tomson is controle en totale chaos in de tijd. Theo: “Als ik mijn beelden maak ben ik uitvoerend muzikant maar ook componist.” Hij werkt vanuit een minimalistische en bijna starre invalshoek. Maar Tomson is intuitief genoeg om “fouten” toe te staan. Het beeld ontstaat zo uit een bewust niet te volbrengen perfectionisme. De opbouw van het enorme werk vindt plaats tijdens de opening.

%d bloggers like this: